10 jan

Ziek zijn in ons eigen wereldje

We zijn ziek. Jij en ik. We hebben goed ons best gedaan met de vitamientjes maar de griep heeft het toch gewonnen. Ik kijk naar je gezicht, nog witter dan anders en zie dat je het net zo flink te pakken hebt als ik. Ik bel alle afspraken voor de hele week af zodat wij samen ziek kunnen zijn in ons eigen wereldje.

Je voelt je helemaal niet lekker en je bent ook nog eens extreem prikkelgevoelig. Nog veel erger dan anders. De dropjes die zo verzachtend werken voor mijn keel, overprikkelen jouw neus op een manier dat je er gek van wordt. Gelukkig geef je het aan zodat ik er rekening mee kan houden. Ik doe de dropjes in een bakje met deksel en neem er af en toe eentje als ik weet dat jij nog even in je eigen kamer blijft.

En daar zitten we dan. Samen ziek te zijn. De hele dag. Dag na dag. In onze eigen wereld. Ik zou zo graag mijn bed in willen duiken maar zo’n zieke ben jij niet. Je ligt in bed als je gaat slapen. Anders niet. En daar ben je heel stellig in. Gelukkig is een ligzak heel wat anders dan een bed en betrap ik je af en toe dat je er heerlijk op ligt te slapen.

Om onze dagen te vullen kijken we af en toe een film. Een echte film en geen tekenfilm. Ergens in de afgelopen zomervakantie heb je die stap in je ontwikkeling gemaakt. Je besef is gegroeid en je kunt een film zien als een film in plaats van werkelijkheid. Je hebt je fantasie meer onder controle en kunt er regelmatig voor zorgen dat het niet op hol slaat. Dat maakt je leven toch een heel stuk aangenamer.

Samen genieten we van de film. En de volgende. In onze eigen wereld. Het valt mij op dat je je echt wel ziek voelt, maar er niet meer van in paniek raakt. Eigenlijk vindt je het wel allemaal best zo. Weinig prikkels van buitenaf. Dat gaat allemaal langs ons heen. Veiligheid en rust in ons huis. De ideale omgeving voor je. We krijgen en nemen de rust om goed uit te zieken.

Maar inmiddels is het weekend en zijn we na een week ziek zijn aan de betere hand. Maandag ga je weer naar school. Stappen zetten in die grote buitenwereld. De buitenwereld waar zo ontzettend veel gebeurt. Zal je het ooit bij kunnen benen? Ik weet het niet en maak mij er ook niet zo druk meer om. Deze week ziek zijn heeft mij laten zien hoeveel mooie stappen je al gemaakt hebt. Hoe je aan het groeien bent in je eigen tempo. Hoe je ook al hebt leren luisteren naar wat je lichaam aangeeft en nodig heeft.

Langzaam voel ik een stuk rust over mij heen komen. Jij komt er wel. In je eigen tempo en op je eigen manier. We hadden het beiden nodig om even ziek te zijn in ons eigen wereldje. Maar we zijn er weer en we zijn er klaar voor!

CRW_3204

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


6 + vier =

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>