2 apr

Wereld Autisme Dag – een bedankje aan de mensen met autisme op twitter

Zes jaar geleden kwam mijn oudste zoon uit school. Flink onder de indruk van een voorlichting in de klas over het syndroom van Asperger. Er zaten namelijk twee kinderen met Asperger in zijn klas. Hij ging aan de keukentafel zitten en keek mij aan. ‘Mam, ik herken al die kenmerken van Asperger in mijn zus!’

Inmiddels zijn we zes jaar verder en hebben al mijn kinderen de diagnose autisme. Ons hele leven draait om autisme. Met wie ik ook praat, meestal gaat het over autisme. Logisch dat er dan ook inmiddels een website is vol met alles wat ik in mijn zoektocht ben tegen gekomen. En als ik dan toch bezig was dan kon er ook nog wel een stichting bij. ;-)

Zes jaar geleden wist ik niet meer over autisme dan wat ik had gezien in de film ‘Rainman’. Ik wist dat kinderen vaak speelgoed auto’s op een rij zetten en helemaal op konden gaan in hun spel. Maar daar hield mijn kennis over autisme dan ook wel op. Alle boze buien en woorden van mijn middelste nam ik persoonlijk. Soms dacht ik echt dat ze er was om mij het bloed onder de nagels vandaan te halen. Wat een misvatting. Wat een gebrek aan belangrijke kennis.

De afgelopen jaren heb ik alles gelezen wat ik kon vinden. Avonden en congressen over autisme bezocht. Gepraat met andere ouders op lotgenoten bijeenkomsten. Alles wat ik kon vinden nam ik in mij op. Maar het echte keerpunt en mijn kijk op autisme kwamen door de cursus tot autismevriendelijke coach van Auticomm. Kort samengevat: communicatie, invulling, grenzen, Marjon en Gijs. Wat hebben Marjon en Gijs mij anders naar de wereld leren kijken. En wat vulden ze elkaar mooi aan. Met en zonder autisme, maar wel op dezelfde golflengte. Een voorbeeld van hoe het zou kunnen. Hoe het eigenlijk zou moeten. Mensen met en zonder autisme naast elkaar. Zoeken hoe ze kunnen communiceren op dezelfde golflengte met wederzijds respect voor wie ze zijn. Zij hebben de deur voor mij opengezet naar Leven met autisme. Zij hebben mij de weg gewezen.

Maar het zijn de mensen met autisme op Twitter geweest die mij autisme hebben leren begrijpen. Hun woorden en hun ervaringen waren de puzzelstukjes die ik nog nodig had. Daar kwam het inzicht. Het inzicht wat ik nodig had om mijn kinderen te kunnen horen en te kunnen helpen. Om eindelijk te kunnen begrijpen waarom ze tegen zoveel obstakels aanliepen. Deze mensen wil ik juist op Wereld Autisme Dag bedanken voor hun enorme bijdrage aan het zichtbaar maken van autisme. Juist zij kunnen vertellen hoe ze de wereld ervaren. En wij hoeven alleen maar te luisteren. Puur te luisteren zonder je eigen mening en invulling. Gewoon luisteren naar wat ze te vertellen hebben.

Samen met elkaar kunnen we er voor zorgen dat mensen met autisme gewoon een plekje in de samenleving krijgen. Op de manier die zij nodig hebben. Met hun plussen en hun minnen. Net als alle mensen zonder autisme.

Autisme Samen Sterk!

Ik ga ervoor! Jullie ook?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


twee + = 6

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>