24 nov

Murphy……

“Murphyyyyyyyyyyyyyyyy” roep ik heel hard door het huis heen. Natuurlijk komt er geen reactie. Hij weet ook wel beter. Hij heeft zich flink verstopt of hij is naar één van mijn vriendinnen gevlucht om daar ook een hoop rotzooi te trappen.

Ik kijk naar de telefoon en zie dat ik hem nog uit moet drukken. Het zorgkantoor belde net. Waar alle papieren van het PGB van onze jongste bleven. Ehhhhhh, die heb ik al een maand geleden opgestuurd? Zelfs aangetekend! Nou, het zorgkantoor heeft ze niet. De papieren zijn verdwenen. Net als toen bij de papieren van jeugdzorg. En de papieren van het Leo Kannerhuis. Allemaal op mysterieuze wijze verdwenen. Die andere papieren zijn nooit meer terug gevonden…. Tja dat zegt al genoeg. Of ik nu maar even alle papieren wil scannen en mailen. Natuurlijk mevrouw, ik heb eigenlijk toch helemaal niets te doen.

Ik vraag mij af waar mijn papieren zijn. Alles wat niet aangetekend is verstuurd, is wel aangekomen. Waarschijnlijk heeft Murphy ze gepakt en heeft hij er lekker relaxed vliegtuigjes van zitten vouwen. Om ze daarna hoog in de lucht gooien en ze met de wind mee zo ver mogelijk te laten vliegen. Het liefst alle kanten op.

Ik baal! En ik ben boos op Murphy! Ik was zo blij dat ik alles met die zere pols had gekopieerd en opgestuurd. Ik was zo blij dat het klaar was. Nu kan ik alles met nog steeds een zere pols gaan scannen en gaan mailen.

“Nou meid, niet zo zeuren.” Spreek ik mijzelf toe. Het is niet zo dat je het nu erg druk hebt. Alleen maar een groot gesprek bij het Leo Kannerhuis op donderdag. En een magazine met prijsvraag die maandag de deur uit moet. En eigenlijk moet dat de komende week even flink gepromoot worden. Oja, de boeken van ivioschool moeten ook terug want het zijn de verkeerde. (Murphy weer……) Als ik ze naar school breng (in de stad), sturen zij ze terug. Ooh, niet vergeten dat ik woensdag met de jongste een surprise in elkaar moet zetten. En eigenlijk had ik vrijdag ook nog naar een bijeenkomst over hooggevoeligheid gewild…. Zie je wel…. Ik heb tijd zat!

Ik zucht nog maar eens diep en ga een biologietoets van Lukas opsturen. Hij heeft er vandaag hard aan gewerkt. Via het leerlingenvolgsysteem verstuur ik de toets en ga opzoek naar het overzicht van zijn resultaten. Als ik bij geschiedenis kom, zie ik een leeg vakje. Er staat geen cijfer bij de toets van hoofdstuk 3. Wel bij de toets ervoor en de toets erna. Maar niet bij de toets van Hoofdstuk 3. Ik ga op zoek en op zoek en op zoek. De toets is er niet. Ik begin te vermoeden dat mijn jongste hem vergeten is te versturen. Maar hij is aan het Skypen dus kan ik hem niet storen. Ik laat het los. Die toets zoeken we later wel. Hij is digitaal dus daar kan Murphy geen vliegtuigje van gevouwen hebben.

Het is tijd om te gaan koken. In de keuken krijg ik het gevoel dat ik niet alleen ben… Murphy was toch weg? Of is hij stiekem alweer terug gekomen? Als ik het vlees in de pan wil doen schiet het uit mijn hand en beland met een plons in de jus. De spetters vliegen alle kanten op maar de meeste maken een mooi gevlekt kunstwerk van mijn lichtblauwe shirt. Jippie! Vet! Dat krijg je er zo makkelijk uit. Ik haal diep adem en ga met mijn hoofd vol met Zennnnnnn verder. Zodra ik de tomatensaus in de pan wil doen vliegt het uit het potje en spettert tot op mijn gezicht. Joepie! Nu zie ik er uit als of ik de mazelen heb. Tja, waarom ook niet. Kan er ook nog wel bij.

Ik geef het op voor vandaag. Murphy heeft gewonnen. Maar morgen maak ik mijn huis helemaal Murphy proef en komt hij er niet meer in! Dus wees gewaarschuwd! Morgen gaat Murphy vast op zoek naar een nieuw huis….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


vijf × 8 =

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>