23 sep

“Mama, ik ben er weer!”

Lukas komt dansend de keuken binnen. “Mama, ik ben klaar en ik vind schoolwerk zo ontzettend leuk!” Hij kijkt mij vrolijk aan. Zijn grijns verandert in een wijze blik. “Mama, ik ben er weer!” Daarna danst hij vrolijk weer terug naar zijn kamer. In mijn hoofd galmt dat laatste zinnetje: “Mama, ik ben er weer!” “Mama, ik ben er weer!”

Voor ik het weet stromen de tranen over mijn wangen. Ik laat het gaan. Al het verdriet en alle zorgen van de afgelopen jaren komt eruit. De tranen stromen harder en harder. Wat heb ik al die jaren veel weggestopt. De vragen van Lukas, of het nog wel goed met hem zou komen… Het verdriet als ik naar hem keek en hem elke dag weer zag wegzakken. Het besef dat alle kwaliteit van leven weg was. Het komt er allemaal uit. En het mag. Nu is er ruimte voor. Ruimte en plaats voor verwerking.

Een jaar geleden ging het mis met Lukas. Flinke paniek- en angstaanvallen volgde elkaar op. De medicatie deed zijn werk niet meer. Er kwamen zelfs psychotische problemen bij. Mijn kereltje die compleet de weg kwijt was. Hij keek je aan, maar zag je niet. “Waar ben ik? Waar ben ik?” vroeg hij dan… Ik kon niets anders doen dan heel kalm en rustig blijven en een antwoord op zijn vraag geven. Terwijl ik eigenlijk liever wilde huilen en smeken om een oplossing.

Samen met onze geweldige artsen hebben we medicatie na medicatie geprobeerd. We hebben de medicatie ook weggelaten maar dat was niet de oplossing. Maanden van intensieve emailwisseling tussen mij en de psychiater op zoek naar de juiste combinatie van medicatie. In de tussentijd lag Lukas bijna de hele dag op zijn ligzak televisie te kijken. Meer dan één persoon om zich heen kon hij niet hebben. Dagen hebben we samen hand in hand gezeten, gelegen of gehangen. Veiligheid en houvast bieden. Hem laten voelen dat ik er was. Voor hem.

Toen kwam eindelijk het moment dat we een lichte verbetering zagen. Dat er meer contact was met Lukas. Stapje voor stapje ging Lukas vooruit. De psychotische klachten namen af en ook de paniekaanvallen bleven weg. Alleen de enorme moeheid bleef. Ik paste mij aan en keek per dag wat haalbaar voor hem was, maar zelf zat ik aan het einde van mijn kunnen. Na al die jaren zorg was mijn bodem bereikt. Ik kon niet meer, ik was helemaal op. We hadden hulp nodig.

Ik weet niet meer hoe ik het voor elkaar heb gekregen maar Lukas kon voor vier maanden na de dagbehandeling. Hulp! Een goede opvang voor Lukas en even bijtank momenten voor mijzelf. Beetje bij beetje kwam de energie bij ons beiden terug. De moeheid trok weg en de vrolijkheid kwam binnen. De grote broer van Lukas vloog uit waardoor er nog meer rust en regelmaat thuis kwam. Lukas kreeg zijn grote mooie prikkelvrije kamer en was er helemaal gelukkig mee. En daardoor had ik mijn woonkamer en rust weer terug. Beetje bij beetje vonden we ons ritme weer terug.

Ik droog mijn tranen en voel de knoop in mijn buik verdwijnen. Maandag wordt ik geopereerd aan mijn rechter hand. Een kleine operatie, maar wel eentje die de hele thuisstructuur overhoop gooit. En blijkbaar maakte ik mij erg druk om wat dat met Lukas zou doen. Een stukje angst om terug te vallen in wat achter ons ligt. Een stukje angst om hem weer kwijt te raken. Maar Lukas heeft de laatste maanden hard gewerkt Aan zichzelf en aan het loslaten van zijn angsten. Nu is het tijd voor mij om hetzelfde te doen. We laten los wat is geweest, genieten van het heden en zien wel wat de toekomst ons brengt.

Want Lukas zegt het zelf: “Ik ben er weer mama!”
Ja vent, jij bent er weer.

 

7 gedachten over ““Mama, ik ben er weer!”

  1. Dank je wel voor jullie lieve reacties. Ik heb het ook niet droog gehouden tijdens het schrijven van dit blog. Anderhalf jaar is Lukas niet zichzelf geweest. Nu is het tijd om te genieten!

  2. Jee, dit komt recht mijn hart binnen. Zowel de zorgbelasting als het geluk dat er weer toekomst is. Dit geeft mij ook hoop. Dank je wel.

  3. Wat prachtig omschreven en wat een traject hebben jullie beiden doorgemaakt. En wat mooi om nu op dit punt uit te komen!
    Zo zie je maar: never ever give up! De aanhouder wint.
    Geniet beiden van deze mooie situatie en bouw hem verder uit!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


× een = 7

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>