29 dec

Kerst met een vleugje struisvogelpolitiek

Deze decembermaand heb ik enorm de behoefte om de tactiek van ons kabinet even toe te passen. De tactiek struisvogelpolitiek. Het jaar is pittig genoeg geweest en eigenlijk wil ik er voor zorgen dat we een gezellige kerst krijgen voor het hele gezin. Gewoon even op onze manier genieten. Dus lees ik de berichtjes over de jeugdwet op twitter maar half. Bemoei mij nauwelijks met de discussies erover en laat het lekker langs mij heengaan. Na de jaarwisseling is de jeugdwet de eerste maar nu gewoon even niet. Toch?

Het is 23 december ergens in de middag als de telefoon gaat. Het is mijn contactpersoon van Bureau Jeugdzorg. Wat leuk. Ze belt vast om afscheid te nemen….. (Ik zit echt volledig in de struisvogelpolitiek). We kletsen even en dan zegt ze: jij houdt toch van dingen uitzoeken? Alle alarmbellen gaan opeens tegelijk af. Dingen uitzoeken? Ja heel erg leuk maar niet als ik bezig ben met de voorbereidingen voor kerstmis. Wil ik het horen? Of zal ik de verbinding gewoon verbreken? De nieuwsgierigheid is sterker en ik luister naar wat ze te vertellen heeft.

Een indicatie van één van mijn kinderen loopt af per 24/1 en ze weet niet wat ze moet doen. Ze is gebeld door de kliniek die het niet weet en heeft ook al met CIZ gebeld die het ook niet weet. Ik sta echt even met mijn mond vol tanden. Morgen vieren wij kerst met ons gezin. Ik wil dit niet horen. Ik wil het niet eens weten. Ik wil gewoon even mijn hoofd in het zand steken en doen alsof er niets aan de hand is. Maar het zaadje van onrust is geplaatst….

Ik pak mijn iPad en mijn telefoons en ga op onderzoek uit. Ik twitter er op los, lees alle sites die ik tegen kom en hang continu aan de telefoon terwijl mijn oudste zoon net is thuisgekomen en eigenlijk wel een gezellig gesprek had willen hebben. Ik krijg zelf het CIZ aan de telefoon. Die zeggen dat we bij de gemeente moeten zijn waar mijn kind in de kliniek woont. Ook het infopunt langdurige zorg voor de jeugd van de overheid wijst ons daar naar toe. Maar de gemeente is vandaag niet meer te bereiken dus ik moet wachten tot morgen.

Het is 24 december en vandaag vieren wij op onze manier kerst met het gezin en oma. Ik stuur al vroeg iedereen de keuken uit en begin te bakken met de iPad en telefoon binnen handbereik. Dan krijg ik de gemeente waar mijn kind woont te pakken. Zij zeggen dat ze nog niets kunnen doen omdat ze de gegevens van de jongeren waar ze de zorg voor moeten betalen nog niet binnen hebben. Maar er ligt een afspraak met Bureau Jeugdzorg dat die de indicaties die voor 1 februari verlopen, zullen verlengen. Alleen weet Bureau Jeugdzorg daar niets vanaf, maar ze gaan het uitzoeken.

Dan belt de kliniek. Het blijkt dat de kliniek net vorige week (lekker op tijd) overkoepelende afspraken heeft gemaakt met de Vereniging van Nederlandse Gemeenten. De kliniek heeft een landelijke functie en alles is nu via die afspraken geregeld. We hoeven dus helemaal niets te doen zolang mijn kind daar blijft wonen. Ik slaak een zucht van verlichting. Yesssss! We gaan kerst vieren!

Let it go, let it goooooooooooooo (sorry, ik weet dat ik niet zo mooi kan zingen)

En toen was de indicatiesoap afgelopen en gingen we volop genieten van onze kerst met elkaar.
Toch?

We zijn met de laatste cadeautjes bezig en genieten met enorme humor van elkaar en de cadeautjes die we voor elkaar gekocht hebben als de telefoon weer gaat. Ik twijfel of ik hem op zal nemen maar ik doe het toch. Weer Bureau Jeugdzorg….. Er moet toch nog wel iets gebeuren. Mijn contactpersoon gaat een soort indicatie schrijven en die opsturen naar de gemeente waar ik zelf woon. Als die alle gegevens hebben, gaat mijn gemeente het een keer oppakken en een verlening of nieuwe indicatie schrijven als ze uitgevonden hebben hoe dat werkt. Ik moet dat natuurlijk wel even in de gaten houden want ze heeft al wel doorgegeven dat we geen keukentafelgesprek hoeven te hebben.

BAM! Daar is hij dan toch. Het keukentafelgesprek. Ik reageer er bijna allergisch op. Geen polonaise, geen feest en vooral geen keukentafelgesprek over de zorg van mijn kinderen in mijn huis. Mijn aandacht zakt weg en de struisvogelpolitiek steekt de kop op. Ik luister naar het gelach in de woonkamer van mijn gezin en besef dat ik daar nu bij wil zijn. Dat ik daar nu hoor. Ik beëindig het gesprek en loop terug naar de woonkamer. Het wordt meteen stil en 5 paar ogen kijken mij vragend aan. Ik kijk terug en laat het los in mijn hoofd! Ik zeg dat alles goed is en vraag wie er aan de beurt was op een cadeau te pakken.

Vrolijk gaan wij verder met onze kerstviering. Onze kerstviering met een vleugje struisvogelpolitiek. Een echt aanrader!

Fijne jaarwisseling!

image

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


+ vijf = 6

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>